روزی ما دوباره كبوترهايمان را پيدا خواهيم كرد و مهربانی دست زيبايی را خواهد گرفت روزی كه كمترين سرود بوسه است و هر انسان برای هر انسان برادری ست. روزی كه ديگر درهای خانه شان را نمی بندند قفل افسانه ای ست و قلب برای زندگی بس است. روزی كه معنای هر سخن دوست داشتن است تا تو بخاطر آخرين حرف به دنبال سخن نگردی. روزی كه آهنگ هر حرف، زندگی ست تا من به خاطر آخرين شعر رنج جستجوی قافيه نبرم. روزی كه هر لب ترانه ای ست تا كمترين سرود، بوسه باشد. روزی كه تو بیایی، برای همیشه بیایی و مهربانی با زيبايی يكسان شود. روزی كه ما دوباره برای كبوترهايمان دانه بريزيم... و من آن روز را انتظار می كشم حتی روزی كه ديگر نباشم.
"احمد شاملو "
+ نوشته شده در جمعه چهاردهم مهر ۱۳۹۱ ساعت 8:52 توسط zorro
|
