زندگی نامه هما میر افشار
در سال ۱۳۲۵ در تهران متولد شد .

وی سرودن شعر را در سال‌های دبیرستان آغاز کرد . چندین سال بعد هما با علی میرافشار ازدواج کرد و بعد از آن نام خانوادگی خود را به میرافشار تغییر داد...

هما شعر، عکس، و داستان در یک روزنامه و یک هفته نامه منتشر می‌کرد . وی دارای دو فرزند است یک پسر به نام کیوان ( کوین ) ویک دختر به نام کتایون .

وی زیر نظر شاه ایران در گروهی با اسدالله ملک کار تعلیم را آغاز کرد و در سال ۱۹۶۲ از دانشگاه موسیقی با درجه بالا فارغ تحصیل شد . هما میر افشار از همان اغاز کار با خوانندگان معروف ایرانی همکاری داشته‌است.

ترانه‌های هما میرافشار دارای سبکی خاص و بسیار زیبا هستند .

هما میرافشار در این سال‌ها دو کتاب با نام‌های «گلپونه‌ها» و «آلاله‌ها» منتشر کرده‌است . وی اکنون ساکن لوس‌آنجلس است.

گزیده ترانه‌های او

- «شب» (شب بلند و دل من در تب و تابه وای...) - موسیقی و تنظیم: ناصر چشم‌آذر، خواننده: حمیرا

- «هوس میکده» (هوس میکده داره دل دیوونهٔ من...) - خواننده: گلپایگانی

- «ساغر هستی» (تو ای ساغر هستی، با کامم ننشستی...) - موسیقی: جمشید شیبانی، تنظیم: شهرداد روحانی، خواننده: هایده

- «نوبهار» (هموطن آمد دوباره نوبهار...) - موسیقی: مرتضی برجسته، تنظیم: اف.ام فیلارمونیک، خوانندگان: ویگن، عارف، ستار، مرتضی، لیلا فروهر، فتانه.

- «انتظار» (وای که انتظار میکشه منو...) - موسیقی و تنظیم: بابک افشار - خواننده: شکیلا

- «گلپونه‌ها» (گلپونه‌های وحشی دشت امیدم، وقت سحر شد...) - موسیقی و تنظیم: حسین پرنیا - خواننده: ایرج بسطامی

برترین اثر

پروانه
پروانه ، ای از عشق و ناكامی نشانه
ای یادگار عاشقی در این زمانه
در شعله می سوزد پرت پروا نداری
پروای جان در حسرت فردا نداری
سودا مكن جان در بهای آشنایی
دیگر ندارد آشنایی ها بهایی
پروانه ، این دلها دگر درد آشنا نیست
در بزم مستان هم ، دگر درد آشنا نیست
پروانه ، دیگر باده ها مستی ندارد
جز اشك حسرت ، ساغر هستی ندارد
پروا كن از آتش ، كه می سوزد پرت را
یكدم نسیمی می برد خاكسترت را
پروانه ، آن شمع امید شام تارت
آخر سحر گه می شود شمع مزارت