حميدرضا صدر، كارشناس فوتبال و مترجم كتاب‌ «نيمكت داغ» و نويسنده كتاب «روزي روزگاري فوتبال»،در نشستی  درباره علاقه‌اش به فوتبال گفت: از كودكي علاقه شديدي به فوتبال داشتم و با اين‌كه پدرم فرهنگي بود و دوست داشت من كسي شوم، به دليل اين‌كه هميشه به دنبال فوتبال بودم و در ورزشگاه‌هاي مختلف، بعد از دوره‌اي به اين نتيجه رسيدم كه اي كاش به جاي اين همه اطلاعات در مورد بازيكنان فوتبال و جام‌هاي جهاني مختلف، حافظ و سعدي مي‌دانستم.

 به گزارش پارس توریسم ،آقای صدر درادامه اظهارات خود گفت : بعد از مدتي احساس كردم كه صفر ـ صفر هستم و سپس به اين نتيجه رسيدم كه من همه چيز را در فوتبال ياد گرفته‌ام و اين راز اصلي من است كه از همان بازي‌هاي ساده فوتبالي آغاز شده بود؛ به طوري كه من تمام اتفاقات زندگي‌ام از ازدواج تا فوت بستگان و پدر و مادرم را با رخدادهاي فوتبالي به ياد مي‌آورم.

او در ادامه گفت: فوتبال بهانه‌اي براي نزديك شدن من به آدم‌هاي دور و بر و مردم عادي بود و به خاطر همين دليل است كه فردوسي‌پور مدام فرياد مي‌زند كه فوتبال يك مقوله جدي اجتماعي است.

صدر درباره فوتبال و نقش آن در جامعه ايران نيز عنوان كرد: فوتبال ما بازتابنده شرايط اجتماعي‌مان است. بايد بپذيريم كه جامعه ما به شدت سوداگرانه شده است؛ به‌طوري‌كه آدم‌ها را بر اساس ماشين‌شان قضاوت مي‌كنند. دختر خود من كه در يك خانواده جمع و جور بزرگ شده، الآن نگاهش به جامعه اين‌گونه است و اين‌كه دختر من چنين قضاوتي نسبت به جامعه و افراد دارد، نشان مي‌دهد كه واقعيت‌هاي زندگي ما چيست. الآن از جوان‌ها شايد كسي بازي كريمي يادش نباشد؛ ولي مدل ماشينش در خاطرشان هست. بنابراين بايد بپذيريم كه در جامعه‌اي زندگي مي‌كنيم كه مادي‌گرايي تمام شؤون زندگي ما را تحت تأثير قرار داده است و اتفاقا فوتبال هشدار مي‌دهد كه در جامعه ما چه مي‌گذرد.

او در پايان درباره تأثير سياست در فوتبال كشور نيز عنوان كرد: در تمام دنيا حضور افرادي سياسي در فوتبال وجود دارد؛ ولي مشكل اين‌جاست كه در كشور ما از فوتبال فقط همينش مانده است.